• Sponsor : Ruben J. van Velthuysen
     
     
    Van Velthuysen Liebrecht
     
    Al meer dan 20 jaar het beste advies voor tandartsen op het gebeid van geld en risico

    Wij zijn Van Velthuysen Liebrecht, een landelijk werkend kantoor dat is opgericht in 1993. Net als onze klanten zijn wij specialisten. Wij weten alles op het gebied van geld en risico’s. En dan speciaal voor de tandarts, zijn praktijk en zijn vakgebied. Wij zijn op de hoogte van alle ontwikkelingen en doorleven de markt. Dagelijks spreken we tientallen tandartsen: daardoor weten we wat er speelt, wat de nieuwste ontwikkelingen zijn en welke risico’s er op de loer liggen.

    Omdat we zaken als wet- en regelgeving en de fiscale aspecten waarmee de tandarts en zijn praktijk te maken heeft kennen, praten en denken we net zo goed mee over onderwerpen zoals praktijkoverdracht, maatschappen en personeelszaken.

    Tandartsen kiezen daarom voor onze unieke werkwijze: Bovenop de Praktijk. Dat geeft hen de zekerheid dat hun persoonlijke financiële situatie en die van de praktijk wordt doorgelicht. Tegen een vaste prijs. Het garandeert advies dat 100% in het belang van de tandarts is, niet gekleurd door provisies. Advies dat meerwaarde biedt voor de tandarts én zijn praktijk. Eigenlijk hanteren we dezelfde werkwijze als onze tandartsen: doorlopend onderhoud is beter en voorkomt grote problemen.

    Daarbij staan we klaar op de momenten dat het nodig is. Dat doen we doordat iedere klant een eigen adviseur heeft, die echt tijd heeft voor zijn klanten. Zo kunnen we onze standaard van persoonlijke benadering en kwaliteit blijven waarmaken.

     

    Wat is mijn link met Geinburgia ?

    Ik ben in Driemond komen wonen in 1987, via het schoolplein van de Cornelis Jetses school werd ik gevraagd om te komen voetballen bij de plaatselijke club. Ik Was toen 10 jaar en was begonnen bij de Wherevogels in Purmerend.

    Mijn eerste trainer was Pim Boshuizen de broer van Geinburgia grootheid Frankie Boshuizen. Het kameraadschap dat ontstaat in het voetballen vind ik prachtig. Ik drink nog regelmatig een pilsje in Toeters en Bellen met voetbalmaten van vroeger. Na diverse jeugd teams te hebben doorlopen ( kampioen met de B en met de A ) maakte ik mijn debuut in het eerste elftal op 15 jarige leeftijd. Muiden uit, het was een echte derby. Ik herinner het me nog goed, de laatste 10 minuten mocht ik mee doen en werd zwaar gehinderd bij een actie in het 16 meter gebied, te ijverig bleef ik op m’n benen staan, maar had eigenlijk moeten gaan liggen. De wedstrijd ging helaas verloren, maar het smaakte zeker naar meer. Van m’n 16e tot 19e schommelde ik tussen het eerste en het tweede elftal, maar door mijn aandacht voor het stappen met vrienden en een drukke baan ben ik eigenlijk iets te vroeg gestopt. Vanaf m’n 20e startte we met een aantal vrienden de zaterdag 1 ( er was op dat moment geen senioren voetbal op de zaterdag                        bij Geinburgia  ).

    Het voordeel van dit nieuwe zaterdag team was dat het speelde in de 4e klasse en scheidsrechters geregeld kreeg via de KNVB. Ondanks dat we een aardig niveau speelde ( zelfs een keer kampioen ) was het All Stars gehalte van dit team erg hoog en was denk ik m’n leukste tijd bij de club.

    Nu ben ik al weer 5 jaar de kaboutertrainer bij Geinburgia en train ik elke zaterdagochtend samen met Lionel Vermeij tussen 10 en 11 uur de jongste voetballers van de club. Soms is het wel eens een opgave om op zaterdag na een drukke week op het veld te staan, maar deze kinderen geven me ontzettend veel energie. Vorige week vroeg één van de kabouters tijdens een oefening “meester, wat moet je eten als je jeuk hebt ?” ik antwoorde geen idee vriend, maar we zijn aan het voetballen hé !? “Krabsalade ! was zijn antwoord en lag helemaal in een deuk. Dat zijn toch schitterende momenten.

    Door de kabouters ben ik sponsor geworden bij Geinburgia, het is z’n mooi initiatief dat ouders en kinderen gratis via de club kennis kunnen maken met het verenigingsleven en de sport. Elke zaterdag ochtend trainen we met ongeveer 20 kinderen, 80 % doen we oefeningen, want dat moet iedereen mee doen. De laatste 10 minuten is er ruimte voor een partijtje waarbij het niet op een kluitje voetballen een hele opgave is.

    Naast mijn activiteiten bij Geinburgia ben ik op zondag scheidsrechter ( senioren ) voor de KNVB. Na al drie keer promotie te hebben gemaakt is het hoogste dat ik kan fluiten 2eklasse en reserve hoofdklasse.

    Ik roep iedereen op die ook een warme band heeft met Geinburgia sponsor te worden, dit kan op verschillende manieren. Geinburgia is en kleine vereniging, maar het bruist, zeker bij de jeugd en een extra centje is altijd welkom.